Het is beangstigend om waar te nemen hoe oppervlakkig en gehaast we geworden zijn, hoe weinig tijd we nog hebben om even rustig en vooral, om even stil te zijn. We laten ons opjagen door een overvloed aan berichten, aankondigingen en activiteiten waarop we “moeten” reageren en/of aan deelnemen, willen we er nog bijhoren. De media beheersen voor een groot deel ons leven, en de boodschappen die ze over ons uitstorten zijn spectaculair, tonen ons agressief gedrag en geweld van over de gehele wereld. Binnen de kortste keren weten we wat er gaande is op het andere einde van de aardbol. We worden opgejaagd want, als we er “bij” willen horen dan “moeten” we wel op de hoogte zijn. Onze kop zit overladen vol met gedachten van een ander en dus hebben we nog maar weinig tijd voor onze naaste buur, want we verkeren in de waan dat we de wereld moeten redden. We gaan op reis naar de meest afgelegen plaatsen en komen terug met koffers vol foto’s en vlugge herinneringen die kort daarna al snel vervagen in de drukte van ons dagelijks bestaan. We worden constant opgedreven in de smalle tunnel van de “verbruiker”, want daar gaat het tenslotte allemaal over. Consumeren. En als we dan, in tijden van crisis zoals vandaag, minder gaan consumeren, voorzichtiger omspringen met onze spaarcenten -als die er al zijn – dan is de enige oplossing dat wij – jij en ik – meer belasting betalen want tenslotte is het onze schuld omdat we niet genoeg hebben geconsumeerd. Logisch?
Volledig logisch voor het moderne, economische beleid. Slechts weinigen beseffen dat we onszelf, als weerloze slachtoffers, deze ondankbare rol hebben laten opdringen. Weinigen beseffen dat materie – materieel bezit – wel belangrijk is, maar dat overvloed een zware last is. Niets is meer vergankelijk dan materie. Niets is meer voorbijgaand dan materie.
Toch is het ook mijn ondervinding dat de mens ernstig op zoek is naar andere waarden, dat hij -uit noodzaak- meer de natuur opzoekt, vaker in de stilte verblijft. Dieper zoekt naar zichZelf.
Moeilijke tijden? Boeiende tijden? Tijden van verandering?
Wat we geloven toont zich in ons leven, of maw “zoals je denkt, zo handel je. Elk van ons, jij, ik, elk ander, bezit de kracht om te geloven wat hij wil, om te aanvaarden wat hij wenst. Weet wat je denkt en ga op zoek naar de echte waarheid in je Zelf, dan wordt, IS dit een uiterst boeiende tijd. Een tijd waarin we de kans krijgen, mee te gaan om de verandering welke nodig is, uit te voeren.
Onthou, elke verandering begint bij je Zelf.
Geef dus niemand de schuld van je eigen tekort komen…
Aan het einde van de tekst schijnt het licht………….
Wanneer berichten op deze manier starten, blijft er een negatief gevoel hangen, zelfs als ik het helemaal tot het einde uit lees. Al sjans, dat ik weet, dat de boodschapper de positieve weg tracht te onderwijzen…..
Voel het verschil:
Slecht weer vandaag…. Gelukkig schijnt er achter alle wolken de zon!
of
Vandaag is het aan ons, om een zonnetje te wezen.
En is nog nooit blijven regenen, toch?