*We hebben ruimtes geschapen waar de tijd stilstaat, de dag niet vordert van morgen naar avond, maar steeds hetzelfde blijft onder schelle neonlampen en flikkerende reclamepanelen en uitstalramen.
*We leven niet langer op het rustige ritme van de frisse morgen waarbij de zachte nevel langzaam uit mekaar rafelt en een diepblauwe hemel boven onze hoofden spant.
*We worden niet meer wakker met de stille muziek van de gouden morgen maar met de luide klanken van het ochtendprogramma op een of andere radiozender vol popmuziek en moderne schlagers, vol weerberichten en verkeersinformatie.
*We lopen niet langer op blote voeten in het natte gras en zuigen onze slapende longen vol frisse aardelucht, maar springen haastig onder de warme douche en laten het geparfumeerde schuim in onze ogen prikken.
*We lopen in winkelstraten en op de markt waar we elk gevoel voor richting verliezen.
We nemen geen beslissingen meer. Massa’s mensen lopen naast en langs ons heen. Soms is het alsof wij stilstaan en de hele wereld langs ons verder loopt. Wij meegezogen worden in deze anonieme, eindeloze stroom, ergens op weg naartoe maar schijnbaar zonder welbewust doel.
*Bomen zijn de longen van de natuur als ze maar niet in onze eigen tuin staan en de bladeren in onze dakgoot vallen of in het kopje thee dat we op het tuinterras drinken.
*Dieren zijn lief en onze beste vrienden als ze maar braaf zijn zoals we het zelf willen, niet op het tapijt plassen of poepen op de stoep bij de buren.
*De sneeuw is niet langer wit maar een vuile, grijsbruine, zwarte kleverige massa op het wegdek en op de stoep voor onze deur.
De stad waarin we leven
29 september, 2009 door stefvn
2 Reacties
Reageer
-
Recente berichten
-
Recente reacties
annemiek op De vluchtigheid van het modern… annemiek op De stad waarin we leven stefvn op De stad waarin we leven fonsdm op Vakantie+Nieuws stefvn op De verloren Wereld van Ma… Categorieën
Pagina’s
Archief
-
Blog Stats
- 1,968 hits
Meta
-
bookmarks
*We lopen in winkelstraten en op de markt waar we elk gevoel voor richting verliezen.
hieraan zou ik willen toevoegen:
“Hier is geen echte nacht. Er is geen donker. Alleen grijstinten die mijn ogen vermoeien zoals schemering nooit doet, een dorstig onduister dat het merendeel van de sterren heeft opgeslorpt. De lucht is benauwd en stil en te warm voor een echte avond. De nacht is ontvoerd. De maan zelf is een kwiklamp geworden en de bedompte lucht wordt bewogen door blazers die ergens moeten staan.”
uit “heer van het Woud” – Megan Lindholm
Waar jij jouw focus op richt, wordt jouw werkelijkheid….
Mensen lopen voorbij mijn waar, zien mij niet staan, tenzij ze iets nodig hebben……
Een commando wordt geblaft: “geef mij 250 g van………..”
En dan is het mijn beurt om deze grijze dag van deze dame te kleuren:
“Wat u kiest, dat loopt als een trein, kijk maar, de tweede doos ligt al op. Het komt iedere week vers binnen, rechtstreeks van het fabriek. Hier hebt u een proevertje van ‘t huis!”
Oogcontact wordt gemaakt, een knipoog gegeven, een compliment gemaakt over hoe ze er uit ziet.
Zakje gevuld, centjes ontvangen, een prachtige dag toegewenst, stapt ze verder, schouders veel rechter dan 10 minuten geleden…….
Want iemand heeft haar gezegd, dat een prettige dag helemaal van haar zelf af hangt en niet van het weer en niet van een ander!